ਪੈਂਡਾ

ਕੁੱਝ ਪੈਂਡਾ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਕੀਤਾ
ਕੁੱਝ ਕਰਸਨ ਹੁਣ ਪੀੜਾਂ
ਜਿੰਦ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵੇਲਣ ਘੱਤੀ
ਚੰਗੀ ਰੇਤ ਨਪੀੜੀ
ਰੁੱਤ ਦੀ ਰੂਹ ਦੇ ਸੋਮੇ ਫੁੱਟੇ 
ਰਸਤੇ ਬਣੀਆਂ ਸੀਰਾਂ 
ਰਾਹੀਆਂ ਰਸਤੇ ਹਾਦੀ ਮੰਨ ਲਏ 
ਟੁਰ ਪਏ ਵਾਂਗ ਅਸੀਰਾਂ 
ਘੁਥੀ ਖ਼ਲਕਤ ਭੱਜ ਉਠੀਜੀ 
ਰਾਹ ਤੇ ਲੱਗ ਗਈਆਂ ਭੀੜਾਂ
ਥੋੜੇ ਪਾਧੀ ਢੇਰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ 
ਰੁੱਤ ਨੂੰ ਵਾਂਦੇ ਸੁੰਘਦੇ
ਰਾਹੀ ਝਕ ਝਕ ਦੂਰ ਖਲੋਣ ਤੇ
ਰਾਹ ਤੋਂ ਮੂਲ ਨਾ ਲੰਘਦੇ
ਮੈਂ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਰਾਹਬਰ ਮੰਨਿਆ 
ਖ਼ੈਰ ਖ਼ੁਦਾ ਤੋਂ ਮੰਗਦੇ
ਲੋਕੀ ਸਭ ਕੁੱਝ ਜਾਣ ਗਏ ਪ੍ਰ
ਬੋਲ ਸਕੇ ਨਾ ਸੰਗਦੇ
ਰਸਤੇ ਦੇ ਵਿਚ ਨੀਂਦ ਦਾ ਡੇਰਾ
ਜਿਸਰਾਂ ਬੇਲੇ ਭੰਗ ਦੇ
ਰਾਹਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਰਾਹੇ ਸੁੱਟਿਆ
ਟੋਟੇ ਕੱਚ ਦੀ ਵਿੰਗ ਦੇ
ਜੋਗੀ ਅਲ਼ਖ ਜਗਾਵਣ ਜਿਥੇ
ਸੱਪ ਉਹ ਜੂਹ ਨਈਂ ਲੰਘਦੇ
ਹੀਰ ਨੂੰ ਸੇਦੇ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਮੰਗਿਆ
ਚੂਚਕ ਮਾਹਰ ਨੇ ਝੰਗ ਦੇ
ਰਾਂਝਣ ਗੱਲ ਪਰਨਾਵਣ ਟੁਰਿਆ
ਜੇਰੇ ਵੇਖ ਮਲੰਗ ਦੇ
ਲੋਕੀ ਸਭ ਕੁੱਝ ਜਾਣ ਗਏ ਪ੍ਰ 
ਬੋਲ ਨਈਂ ਸਕੇ ਸੰਗਦੇ