ਅਫ਼ਜ਼ਲ ਅਹਸਨ ਰੰਧਾਵਾ

ਅਨੋਖਾ ਸ਼ਹਿਰ

ਹਰ ਕੋਈ ਸਿਰ ਤੇ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦਾ ਅਪਣਾ ਅਪਣਾ ਕਹਿਰ
ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਮਿੱਥੇ ਤੇ ਚਮਕੇ ਨੀਲਾ ਨੀਲਾ ਜ਼ਹਿਰ
ਉਤੋਂ ਸਭੇ ਪਿਆਰ ਮੁਹੱਬਤ ਵਾਲੇ ਦੀਵੇ ਬਾਲਣ
ਵਿਚੋਂ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਸੱਪ ਸਪੋਲਈਏ ਪਾਲਣ

Read this poem in: Roman  شاہ مُکھی 

ਅਫ਼ਜ਼ਲ ਅਹਸਨ ਰੰਧਾਵਾ ਦੀ ਹੋਰ ਕਵਿਤਾ