پینڈا

انور زاہد

کجھ پینڈا میرے پیراں کیتا
کجھ کرسن ہن پیڑاں
جند دی پوری ویلن گھتی
تے چنگی ریت نپیڑی
رت دی روہ دے سومے پھٹ پئے
رستہ بنیاں سیراں
راہیآں رستے ہادی من لئے
تے ٹر پئے وانگ اسیراں
گھتھی خلقت بھج اٹھیجی
راہ تے لگ گئیاں بھیڑاں
تھوڑے راہی ڈھیر شکاری
رت نوں واندے سنگھدے
راہی جھک جھک دور کھلون تے
راہ توں مول نہ لنگھدے
میں رستے نوں راہبر منیاں
خیر خدا توں منگدے
لوکی سب کجھ جان گئے پر
بول نہ سکے سنگدے
رستے دے وچ نیند دا ڈیرہ
جسراں بیلے بھنگ دے
راہواں سانوں راہے سٹیا
کر ٹوٹے کچ دی ونگ دے
جوگی الکھ جگاون وی تے
سپ دی جوہ نئیں لنگھدے
ہیر نوں سیدے دے نال منگیا
چوچک مہر نے جھنگ دے
رانجھن گل پرناون ٹریا
جیرے ویکھ ملنگ دے
لوکی سب کجھ جان گئے پر
بول نئیں سکے سنگدے

دوجی لِپی وچ پڑھو

Roman    ਗੁਰਮੁਖੀ   

انور زاہد دی ہور شاعری