راتیں ایسی رُت گئی

راتیں ایسی رُت گئی
میں سُفنے توں اُٹھ گئی

ادھے چاء تے نِکے ہوندے
عورت ساں تے گُھٹ گئی

کاغذ دی میری بیڑی
اِکو چھل ای لُٹ گئی

گِلّی مٹی دی گُڈی سی
میں پھڑیا تے ٹُٹ گئی