قصہ مرزا صاحباں : صفحہ ۴

پیلو

بھٹھ رناں دی دوستی ، کھُری جنہاں دی مت
ہس کے لاوندیِاں یاریِاں ، رو کے دیندیِاں دس
جس گھر لائے دوستی ، مول نہ گھتیے لت
سٹھیں ہتھ نہ آوندی ، دانشمنداں دی پت
صاحباں آئیں نہ چھڈ کے ، سر نہ رھوے ساڈی پت

راجا جھورے راج نوں ، بُدھ نوں جھورے چور
گوری جھورے رُوپ نوں ، پیراں جھورے مور
چڑھدے مِرزے خان نوں ، ماں مت دیندی کھڑی
سپاں شیراں دی دوستی ، نہ کر بھائی اڑی
تیجا کڑاھی ہے تیل دی ، سر پر لاٹ جلی

مُوسی بھجیا موت توں ، اُس دے اگے موت کھڑی
پربت بھُر دے ٹکریں ، لنگھن کیہڑی گلی
روندی بی بی فاطمہ ، سر تے بانہہ کھڑی
میں کی ربا تیرا بھیڑیا ، میری جوڑی خاک رلی
اج دا وار ا بچا لے ، بھلکے سیالیں جا وڑیں

ویاہ ہووے چھڈ دیواں ، منگ نہ چھڈی جا
جیکر منگ میں چھڈ دیاں ، لگے کھراں نوں لاج
پت مِرزا نہوں صاحباں ، ساڈے جگ وچ ٹرنی وار
چڑھدے مِرزے خان نوں ، ماں مت دیندی کھڑی
یاراں چوراں وِچ بیٹھ کے ، گل نہ کرئیے کھری

اج دا وارا بچا لے ، بھلکے سیالیں جا وڑیں
اگوں مرزا بولیا ، دیواں سچ سُنا
گھر وھنجل دے جمیاں ، دِتے کل سنوار
سدیا صاحباں سیال ، کیکر دیواں جواب
جیوندا رہیا تاں آ ملاں ، مت چھوڑئیو آس

Read this poem in Roman or ਗੁਰਮੁਖੀ

پیلو دی ہور شاعری