قصہ مرزا صاحباں : صفحہ ۵

پیلو

مرزا سیالاں نوں ٹر پیا ، چلیا ہو اسوار
مِرزا پچھے پیلو شاعر توں ، دسیں شگن وِچار
پیلو بیٹھا کھوہ تے ، کر کے لکھ تدبیر
کانجن بدھا تکلا ، تکلا بدھا تِیر
لٹھ پلا ناں ملیا ، کرڑے گھت زنجیر

کمیِاں مُڈھ دھتوریِاں ، جیویں بادشاہ مڈھ وزیِر
کتھا ھٹ ھٹ کر رہیا ، جیوں در وِچ کھڑا فقیر
ٹنڈاں گیڑم گیڑیاں ، بھر بھر ڈوھلن نِیر
اگوں مرزا بولیا ، تینوں دیاں سُنا
تیریاں گلاں جھوٹھیِاں ، اک وی من دی نا

اینیں کھڑ کے والے آدمی ، قبریں جا پئے
جے بھلی چاہونا ایں زندگی ، گاھاں پیر نہ دے
رستے پے جاؤ راہیو ، ڈنڈی پیر نہ گھت
جس دن ساھا سادھیا ، لاگی دیندے گھت
گھر مرزے دے آکے ، پاؤندا ساھے دی دس

پنج روپئیے اِک پتیہہ ، ناں واھدا جاناں گھت
تُہاڈی بارے گھوڑیاں ، میری بکی دا پتلا لک
آلو روپیہ سلام دا ، تہانوں اگے نہ آئی مت
سُم بکی دے کھڑ کدے ، جیویں لوہے پین دھگان
دُم بکی دی ایں پھرے ، جیوں چوری کرے غُلام

مُنہہ نال لاہے پگڑیاں ، پھٹ کے سٹے انجان
بکی لاہیاں پگڑیاں ، ویکھی نہ کسے دی لاج
نائی مہرہ ماریا ، شربت دِتا ڈوھل
پُچھ نہ پتیدے معاملے ، نئیوں نہ لگدے چھوڑ
گلاں کرن سُکھالیاں ، اوکھے پالنے بول

Read this poem in Roman or ਗੁਰਮੁਖੀ

پیلو دی ہور شاعری