راتاں سفنے ڈر تے میں

صابر علی صابر

راتاں سفنے ڈر تے میں
نال کھلی اے در تے میں

اک دوجے دے مُجرم آں
میرے کُترے پر تے میں

اٹ دا بدلہ پتھر اے
اوہ ہویا پتھر تے میں؟

سانوں لے کے بہہ گئی اے
مُلّاں تیری شر تے میں

لڑدے پَے آں ازلاں توں
انہونی دا ور تے میں

سورج دا پرچھاواں ہاں
ڈُب گیا جیکر تے میں

باھمن بیٹھا ویکھ رہیاں
مسجد دے منبر تے میں

دوویں صابر ہوگئے آں
اوہ اے اپنے گھر تے میں

Read this poem in Roman or ਗੁਰਮੁਖੀ

صابر علی صابر دی ہور شاعری