میرے بول اوَلے

شریف کنجاہی

اج میں بھیڑا، اج میں جُھوٹھا، میرے بول اوَلے
چنگ تہاڈی ہٹی وکدا، سچ تہاڈے پلے
اج وی جے میں اکھ مٹکے دے ای گیت سناواں
بال ناتھ دے چیلے والی تھاں تھاں ناد وجاواں
قِصیاں دے وچ رانجھا بن بن جس وقت گزاراں
اوسے گھر دیاں کُڑیاں کڈھاں اوتھے ای سنھ ماراں
رنّاں دیاں اِک اِک کر کے سر توں پیراں تائیں
وارو واری چسکے لے لے کراں میں صفت ثنائیں
تاں تے مینوں چنگیاں جانو، میریاں واراں گاؤ
میرے اک اک مصرعے اُتے رالاں پئے وگاؤ

جے میں آکھاں اسیں تسیں آں اک آدم دے جائے
کیوں مُڑ اک وگاراں کٹے تے اک ویہلیاں کھائے
جے میں آکھاں دنیا اُتے بے گھر کوئی نہ ہووے
جے میں آکھاں بُڈھے ویلے ٹوکری کوئی نہ ڈھووے
جے میں آکھاں مسّا لونا سارے رل کے کھائیے
اک دوجے دیاں باہواں بنیئے نالے بھار ونڈائیے
جے میں آکھاں جھگڑیاں والیاں ساریاں مِسلاں ٹھپیئے
مار مکاوؤ گلاں دے وچ نہ ہفیئے نہ کھپیئے
تاں میں بھیڑا تاں میں جھوٹھا، میرے بول اوَلے
چنگ تہاڈی ہٹی وکدا، سچ تُہاڈے پلّے

دوجی لِپی وچ پڑھو

Roman    ਗੁਰਮੁਖੀ   

شریف کنجاہی دی ہور شاعری