شو کمار بٹالوی

اساں تاں جوبن رُتے مرنا

اساں تاں جوبن رُتے مرنا
مُڑ جانا اساں بھرے بھرائے
ہِجر تیرے دی کر پرکرما
اساں تاں جوبن رُتے مرنا

جوبن رُتے جو وی مردا
پُھل بنے جاں تارا
جوبن رُتے عاشق مردے
جاں کوئی کرماں والا
جاں اوہ مرن کہ جیہناں لکھائے
ہِجر دُھروں وِچ کرماں
ہِجر تُہاڈا اساں مبارک
نال بہشتیں کھڑنا
اساں تاں جوبن رُتے مرنا

سجن جی
بھلا کس لئی جینا
ساڈے جیہاں نکرماں
سُوتک رُت توں
جوبن رُت تک
جیہناں ہنڈائیاں شرماں
نِت لجیا دیاں جمن پیڑاں
ان چاہیاں وی جرنا
نِت کسے دیہہ وِچ
پُھل بن کِھڑنا
نِت تارا بن چڑھنا
اساں تاں جوبن رُتے مرنا

سجن جی
پئے سبھ جگ تائیں
گربھ جُون وچ مرنا
جمنوں پہلاں اودھ ہنڈائیے
فیر ہنڈائیے شرماں
مر کے کریئے
اِک دوجے دی
مِٹی دی پرکرما
پر جے مِٹی وی مر جائے
تاں جیو کے کیہ کرنا؟
اساں تاں جوبن رُتے مرنا
مُڑ جانا اساں بھرے بھرائے
ہِجر تیرے دی کر پرکرما
اساں تاں جوبن رُتے مرنا

Read this poem in: Roman  ਗੁਰਮੁਖੀ 

شو کمار بٹالوی دی ہور شاعری