شو کمار بٹالوی

بد اسیس

یارڑیا! رب کرکے مینوں

پین برہوں دے کیڑے وے!

نیناں دے دو صندلی بوہے

جان سدا لئی بھیڑے وے!

یاداں دا اک چھنب مٹیلا

سدا لئی سک جائے وے!

کھڑیاں روپ مرے دیاں کمیاں ا

آکوئی ڈھور تیڑ ے وے !

بنھ تیتری چوون دیدے

جد تیرا چیتا آوے گا

ایسا سرد بھراں اک ہوکا

ٹٹ جاون میرے بیڑے وے!

ایوں کرکے میں گھر جاں اڑیا

وچ کسیساں چیساں وے !

جیوں گرجھاں دا ٹولا کوئی

مویا کرنگ دھریڑے وے!

لال بمب ہوٹھاں دی جوڑی

کھول وساراں پیوے وے

ببریاں بن رلن کراہیں

من مندر دے دیوے وے !

آساں دی پپلی رب کرکے

توڑ جڑھون سک جائے وے!

ڈار شنک دے ٹوٹروواں دی

گولھاں باجھ مریوے وے !

میرے دل دی ہر اک حسرت

بن واسی ٹرجائے وے

نت کوئی ناگ غماں دا

میری ہک تے کنج لہائے وے!

بجھے چاؤل عمر دی گنڈھیں

ساہواں دے ڈلھ جاون وے !

چاڑھ غماں دی چھجیں قسمت

رو رو روز چھٹیوے وے !

ایسی پیڑ رچے میرے ہڈیں

ہو جاواں جھل والی وے!

تاں ککراں چوں بھالن دی

مینوں پے جائے چاٹ اولی وے!

بھاسن رات دی ہک تے تارے

سمدے سمدے چھالے وے!

دسے بدلی دی ٹکڑی

جیوں زخم پیک اتھلی وے !

سجنا! تیری بھال چ اڑیا

ایون کر عمر ونجاواں وے !

جیوں کوئی وچ پہاڑاں کدھرے

وگے کولھ اکلی وے !

منگاں گل وچ پاکے بغلی

در در موت دی بھکھیا وے !

اڈیاں رگڑ مراں پر مینوں

ملے نہ موت سولی وے !

گھولی شگناں دی میری مہندی

یاں دودھی ہوجائے وے!

ہر سنگر اند میرے گھر کوئی

پیڑپرؤہنی آئے وے!

لپ کو ہنجو مٹھ کوپیڑاں

ہووے پیار دی پونجی وے!

جیوں جیوں کراں عمر چوں منفی

تیوں تیوں ودھدی جائے وے !

زندگی دی روہی وچ نت ایوں

ودھدیاں جان اجاڑاں وے !

جیوں بھکھڑے دا اک پھل پک کے

سولاں چار بنائے وے!

جیوندے جی اسیں کدے نہ ملیے

بعد مویاں پر سجنا وے !

پیار اساڈے دی کتھ سچڑی

عالم کل سنائے وے!

Read this poem in: Roman  ਗੁਰਮੁਖੀ 

شو کمار بٹالوی دی ہور شاعری