چن چڑھیا تے لوک دے واسی ول ول پڑھن دعاواں

وزیر آغا

چن چڑھیا تے لوک دے واسی ول ول پڑھن دعاواں شالا لیکھ اساڈے جاگن ہوون رد بلاواں بدل آون، جھڑیاں لگن، ہریاں ہوون باراں اپنی رَت نال اس دھرتی تے لکھاں تیرا ناواں سبھ مینوں رکھ آہندے سن پر جیویں ویلا آیا لوکی سالاں کہہ کے لے گئے میریاں ٹھنڈیاں چھاواں تیرے نال مشالاں والے، راہواں تیریاں چانن رات ہنیری، ککھ نہ دسّے، میں کس پاسے جاواں بھاویں کناں نسیں دوڑیں، میتھوں توں مُکھ موڑیں پِچھے پِچھے ٹُریا آساں، دتا ساتھ جے ساہواں روڑا لگا، کال پیا تے پشو گئے سبھ مارے دوندے بلد حمیلاں والے، سوہنیاں سجریاں گاواں اپنے کول میں کجھ نہ رکھاں ، میرا سبھ کجھ تیرا بُکاں نال تبرک ونڈاں، تینوں روز بلاواں

Share on: Facebook or Twitter
Read this poem in: Roman or Gurmukhi

وزیر آغا دی ہور شاعری