ظفر اقبال

ایتھے کِس دیاں زُلفاں کالے، کِس دے نین دُگاڑے

ایتھے کِس دیاں زُلفاں کالے، کِس دے نین دُگاڑے
ہار کے اپنے پیریں مارے آپے قہر کُہاڑے

ساری ساری رات جگاوے کالی لال ہنیری
کیہڑا جھکّھڑ ہووے جیہڑا دِل دا پتھر پاڑے

کِس لیکھے ایہہ لہر بہر جے دِسّے نہ من دا میت
لکھ لہوراں گھول گھاواں جاواں شہر اُکاہڑے

ایڈا بھار مناون والے ظفرا پل دے اندر
ککھاں توں وی ہولے ہو گئے مِٹی توں وی ماڑے

Read this poem in: Roman  ਗੁਰਮੁਖੀ 

ظفر اقبال دی ہور شاعری