آکھن جور چُپے نہ جور

اَندھیں کمیں اَندھ مَن مَن اندھے تَن اَندھ

اُجل کیہا چلکنا گھوٹم کالڑی مَس

اُدو ساہے کیا نشانی توٹ نہ آوے انِیّں

اکھر پڑھ پڑھ بُھلیے بھیکی بہت اَبھیمان

بَھو بھوئیں پَوت پانی

بُہتا جیون منگیے مویا نہ لوڑے کوء

تن نہ تپاءِ تنُور جیوں، بالن ہڈ نہ بال

جاں پکّا تاں کٹیا رہی سو پلر واڑ

جس سِکداری تِسے خواری

جو تو پریم کھیلن کا چاؤ

جُوٹھ نہ راگیں جُوٹھ نہ ویدیں

حق پَرایا نانکا اُس سوئر اُس گا

حکم رضائیں ساختی درگہ سچ قبول

داتیں صاحب سَندِیاں، کیا چلیں تِس نال

دُکھیں دُنی سہیڑیے جائے تَہ لگے دُکھ

دِھرگ تنہاں کا جیونا جے لِکھ لِکھ ویچے ناؤں

دِیوا میرا ایک نام دُکھ وچ پایا تیل

دھرتی اُپر کوٹ گڑھ کیتی گئی وجاء

دھن سو کاگد، قلم دھن

راجے شینہہ مقدم کُتے

رَین گوائی سوئے کے دِوَس گوایا کھا

رُوپے کامے دوستی بُھکھے سادے گنڈھ

ست گُر ہوئے دیال تاں سردھا پُوریے

سسرے پئیے کنت کی، کنت اگم اتھاہ

سوئی چند چڑھے سَے تارے

سچ کال کُوڑ وَرتیا کل کالکھ بیتال

سچ کی کاتی سچ سبھ سار

شینہاں، بازاں، چرگاں، کوہیاں

قدرت دِسے قدرت سُنیے قدرت بَھو سُکھ سار

لب پاپ دوئے راجا مہتہ، کُوڑ ہویا سِکدار

مَرن نہ مُورت پُچھیا پُچھی تھت نہ وار

مہر مسیت صدق مصلا حق حلال قرآن

نانک ساون جے وَسے چونہہ اُماہا ہوء

نانک گُر سنتوکھ رُکھ دھرم پُھل پَھل گیان

نانک گُرو نہ چیتنی مَن اپنے سو چیت

نھاؤں چَلے تِیر تھیں مَن کھوٹے تن چور

نہ میلا نہ دُھندلا نہ بھَگوا نہ کَچ

نیچاں اندر نیچ جات نیچی ہوں اَتّ نیچ

پڑھ پڑھ گڈیں لَدّیے

چارے کُنڈاں دیکھ اندر بھالیا

چِتے دِسّے دھولر بگّے بنک دوار

چِٹے جن کے کپڑے میلے چِت کٹھور جِیو

کوئی واہے کوء لُنے کوء پائے کھلہان

کیا ہنس کیا بگلا، جاں کئو ندر کرے

گَلیں اسیں چنگیاں آ چاریں بُریاں

گھڑیاں سَبھے گولیاں پہر کَن گوپال

گیان وہُونا گاوے گیت

ہرناں باجاں تے سِکداراں ایہناں پڑھیا ناؤں

ہَومے گُر کھوئی پَرگَٹ ہوئی

ہَوں جیواں گُن سار اَنتر توں وَسیں

ہَوں ڈھاڈی وکار کارے لایا