پنجابی اکھان

نویں

اُوچ نیچ

ماڑیاں دے گُن وِچے

ربّ

رب وی بھریاں نوں ہی بھردا اے

ربّ

رانجھا سبھ دا سانجھا

بے دلی

من حرامی حجتاں ڈھیر

افسوس

مونہہ چوں نکلی گل پرائی

پریت

نیونہہ نہ لگدا زوری دا

صلاح

جاگدے دا لکھ، سُتے دا ککھ

بے عقلی

مجھ ویچ کے گھوڑی لئی
دُدھ پینوں گئی، لِدھ سُٹنی پئی

صلاح

بات بدلی ساکھ بدلی

صلاح

نین ملا کے کدے چین نئیں ملدا