شام دا شوہ

انور زاہد

کالھی کوئی نائھی
سانوں مرن دی تے اوہنوں جیون دی
پر سانوں جھٹ جھٹ مرنا
تے اوہنوں ہنج ہنج جینا پئے گیا
موت سانوں کی دینا ہاہ
پر جیون اوہنوں وی کجھ نہ دتا
ڈیگر ڈھلی تاں شام نہ ہوئی
ویہڑے واڑ نوں کھادا ، ہوند دی چیک نکل گئی
تے ساڈا مورکھ ہاسا
اوس میرے الوں ڈٹھا پر میں اوہنوں نجھا کے ویکھ نہ سکیا
سینے دے تھل اچوں پانی دی چھل اٹھی
تے اکھیں تر گئیاں
اکھیں تر جاون تاں تارو ہاتھ نئیں اوندا
ورسی دا بھنا کاسا ہاسے نوں کتھے کنجدا
کنجن ویٹن ہویا پر اکھیں میٹن تو پوند ای
کالی رات دا کال پئے گیا
اتے شام کسے نوں راہ نہ دتی
اوہ پتنوں اودے تے میں پتنوں ایدے
کھلوتے تاں کھلے ای رہ گئے
وچلے سنھ میلے پانی دی شام دا شوہ
واہندا ای رہیا، واہندا ای رہیا، واہندا

دوجی لِپی وچ پڑھو

Roman    ਗੁਰਮੁਖੀ   

انور زاہد دی ہور شاعری