مَچ

نور العین سعدیہ

دھیاں وِچھڑیاں
کنکاں نسریاں
راکھی کون کرے!

کھیڈاں ہو گئیاں
آساں رو پئیاں
سَوکھی کون کرے!

بھانبڑ بلدا اے
جگ رلدا اے
سانجھی کون کرے!

مچ وی مچیا اے
سنگ وی رلیا اے
دُکھڑا کون کہوے!

ویڑھے وڑیا اے
چانن ڈریا اے
خشیاں کون کرے!

بدل چھایا اے
دل وی آیا اے
مستی کون کرے!

Read this poem in Roman or ਗੁਰਮੁਖੀ

نور العین سعدیہ دی ہور شاعری