نویں کہانی

افضل احسن رندھاوا

جھلئیے کُڑئیے!
اپنے اتھرو پُونجھ
لعل زمیں تے ڈِگ کے
مِٹی نئیں ہو جاندا
رات دی رانی
کِھٹری پئی اے
اِنہوں کمرے وِچ سجا
مینوں میرے شعر سُنا
فیر دونویں ایس گزری کل دی
نویں کہانی لِکھاں گے
اپنیاں اپنیاں قبراں دے وِچ
ہس کے رہنا سِکّھاں گے

دوجی لِپی وچ پڑھو

Roman    ਗੁਰਮੁਖੀ   

افضل احسن رندھاوا دی ہور شاعری