شاہ حُسینا اساں کنگن پائے

اقبال قیصر

شاہ حُسینا ساڈے اکھیں ڈورے
اتے پُھٹ پُھٹ پیندیاں پِیڑاں
چانن دے اساں پھاہے بدّھے
اتے لے سُورج دِیاں لیراں
فیر وی پِیڑاں گھٹدیاں ناہیں
تاں سُنیہے گھلّے
شاہ حُسینا ساڈے اکھیں ڈورے

شاہ حُسینا اساں واہی کیتی
اتے بیجیا کنڈے تھوہر وے
کد پکّے کد وڈھیئے گاہیئے
گڈ دیئے فیر ہور وے
لاویاں آپ صِلا وی چُگیے
آپ وجائیے ڈھول وے
شاہ حُسینا اساں واہی کیتی

شاہ حُسینا اسیں جوگی ہوئے
ساڈے سپّاں نال یارانے
لُوں لُوں دے مُڈھ آپ لڑائے
کر کر نِت بہانے
انگ انگ ساڈے زہراں چڑھیاں
بھلک کوئی نہ جانے
شاہ حُسینا اسیں جوگی ہوئے

شاہ حُسینا اساں کنگن پائے
وِچ پِیڑاں دے نگ وے
تُوں برھا دا چولا پایا
آ سینے نال لگ وے
رل مِل اڑیا اِک مِک ہوئیے
ویکھن آوے جگ وے
شاہ حُسینا اساں کنگن پائے
شاہ حُسینا اساں کنگن پائے

دوجی لِپی وچ پڑھو

Roman    ਗੁਰਮੁਖੀ   

اقبال قیصر دی ہور شاعری