بلھے شاہ

اُلٹے ہور زمانے آئے

اُلٹے ہور زمانے آئے

کاں لگڑ نُوں مارن لگے
چِڑیاں جُرّے کھائے

اُلٹے ہور زمانے آئے

عراقیاں نوں پَئی چابک پوندی
گدّوں خود پَوائے

اُلٹے ہور زمانے آئے

اپنیاں دے وچ اُلفت ناہیں
کیا چاچے کیا تائے

اُلٹے ہور زمانے آئے

پیو پُتراں اتفاق نہ کائی
دِھیاں نال نہ مائیں

اُلٹے ہور زمانے آئے

سچیاں نوں پَئے مِلدے دھکے
جھوٹے کول بہائے

اُلٹے ہور زمانے آئے

اگلے جا بنگاہ لے بیٹھے
پچھلیاں فرش وچھائے

اُلٹے ہور زمانے آئے

بُھوریاں والے راجے کیتے
راجیاں بھیک منگائے

اُلٹے ہور زمانے آئے

بُلّھا حکم حضوروں آیا
تِس نُوں کون ہٹائے

Read this poem in: Roman  ਗੁਰਮੁਖੀ 

بلھے شاہ دی ہور شاعری