ਮਜ਼ਹਰ ਤਰਮਜ਼ੀ

ਉਮਰਾਂ ਲੰਘੀਆਂ ਪੱਭਾਂ ਭਾਰ

ਹੱਲੇ ਨਾ ਵੱਸ ਵੇ ਕਾਲੀਆ!
ਉਮਰਾਂ ਲੰਘੀਆਂ ਪੱਭਾਂ ਭਾਰ
ਕਦੇ ਨਾ ਸੁਖ ਸੁਨੇਹਾ ਘੱਲਿਆ
ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਕਾਲੇ
ਸੁਰਖ਼ ਗੁਲਾਬਾਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਕਾਲੇ
ਰਿੜ੍ਹਦੇ ਰਿੜ੍ਹਦੇ
ਮੌਤ ਦੇ ਸ਼ੋਹ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅੰਦਰ
ਕਦੀਂ ਨਾ ਕੰਢੇ ਲੱਗੇ
ਅੰਦਰੋਂ ਅਨਦੀਂ ਵਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਪਾਣੀ ਦਰਦ ਹਯਾਤੀ ਦਾ
ਸਾਡੀਆਂ ਉਮਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਏ ਤੇਰੀ
ਹੱਲੇ ਨਾ ਵੱਸ ਵੇ ਕਾਲੀਆ!

Read this poem in: Roman  شاہ مُکھی 

ਮਜ਼ਹਰ ਤਰਮਜ਼ੀ ਦੀ ਹੋਰ ਕਵਿਤਾ