ਜੱਗ ਸਰਮਾਈਏ ਦਾਰਾਂ ਦਾ

ਅਹਿਮਦ ਨਈਮ ਅਰਸ਼ਦ

ਇੱਕ ਸਦੀ ਨੂੰ ਚਾੜ੍ਹ ਤਨਘਾੜੇ
ਸਾਗਰ ਪਾਰ ਕਰਾਇਆ ਏ
ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਕੀ ਆਇਆ ਏ?

ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਲੋਅ ਦੇ ਵਿਚੋਂ
ਇਕ ਗਲਾਸੀ ਪੀਤੀ ਸੀ
ਰੱਜ ਕੇ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਸੀ

ਚਾਨਣ ਦੇ ਇੱਕ ਘੱਟ ਦੀ ਖ਼ਾਤਿਰ
ਕਿੰਨੇ ਈ ਚੰਨ ਹੰਢਾਏ ਨੇਂ
ਫ਼ਿਰ ਵੀ ਬੁਲਾ ਤ੍ਰਿਹਾਏ ਨੇਂ

ਖ਼ੋਰੇ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੱਦ ਤੱਕ
ਚਿੱਟੀ(ਟੈਕਸ)ਭਰਨੀ ਪੈਣੀ ਏ
ਜਿੰਦੜੀ ਡਰਦੀ ਰਹਿਣੀ ਏ

ਸੱਚ ਪੁੱਛੋ ਤੇ ਕਾਹਦਾ ਜੀਵਣਾ
ਮਜਬੂਰਾਂ ਲਾਚਾਰਾਂ ਦਾ
ਜੱਗ ਸਰਮਾਈਏ ਦਾਰਾਂ ਦਾ

ਮੇਰੇ ਖ਼ੂਨ ਪਸੀਨੇ ਦੇ ਨਾਲ਼
ਸੇਠਾਂ ਮਹਿਲ ਬਣਾਏ ਨੇਂ
ਮੈਂ ਤੇ ਹੱਥ ਜ਼ਖ਼ਮਾਏ ਨੇਂ

Read this poem in Romanor شاہ مُکھی

ਅਹਿਮਦ ਨਈਮ ਅਰਸ਼ਦ ਦੀ ਹੋਰ ਕਵਿਤਾ